Haberler

15 Temmuz 2016 gecesi Türkiye, yalnızca askeri bir darbe teşebbüsüyle karşılaşmadı. Devletin kritik kurumlarına uzun yıllar boyunca yerleşmiş kapalı bir yapılanmanın, siyasal iktidarı silah zoruyla ele geçirme girişimine şahit oldu. Darbe teşebbüsünün bastırılması bu yapılanmaya Türkiye’de ağır bir darbe vurdu. Ancak örgütsel yapıların yenilmesi, onların bütünüyle ortadan kalktığı anlamına gelmez.

Avrupa’nın bugün karşı karşıya olduğu en büyük mesele yalnızca Rusya değildir. Çin de değildir. Amerika da değildir. Avrupa’nın asıl meselesi, sahip olduğu ekonomik, teknolojik ve beşeri gücü aynı ölçüde stratejik güce dönüştürememiş olmasıdır. Yüz milyonlarca insanın yaşadığı, dünyanın en büyük ekonomik alanlarından birini oluşturan; sanayinin, bilimin, sermayenin ve teknolojinin merkezlerinden biri olan bir Avrupa’dan söz ediyoruz. Buna rağmen aynı Avrupa kendi güvenliğini tek başına sağlamakta zorlanıyor. Enerjide dış kaynaklara ihtiyaç duyuyor. Dijital altyapısının kritik bölümlerinde yabancı teknoloji şirketlerine bağımlı. Uluslararası finans sisteminde doların belirleyici ağırlığı devam ediyor. Savunmasında ise Washington’un iradesini hesaba katmadan büyük stratejik kararlar alabilecek kapasiteye henüz tam anlamıyla sahip değil.

CDU und FDP entdecken zunehmend die Abgrenzung vom Islam als politisches Mobilisierungsmittel. Eine Religion, die für Millionen Menschen Frieden, Vernunft, Verantwortung und gesellschaftlichen Zusammenhalt bedeutet, wird dabei immer häufiger auf Schlagworte reduziert und zum Gegenstand politischer Profilierung gemacht.

Türkiye’de bulunduğum bu günlerde, babamın vefatının ardından memleketimde farklı kesimlerle bir araya gelme imkanım oldu. Kamu kurumlarından sivil toplum kuruluşlarına, iş dünyasından toplumun farklı katmanlarına uzanan görüşmeler yaptım. Bazen bir ülkeyi anlamak için büyük araştırmalara gerek yoktur. Bir odada geçen yarım saat, size yüzlerce sayfalık raporun anlatamadığını anlatır. Geçtiğimiz günlerde bir kamu kurumunda yaptığım ziyaret de benim için böyleydi. Görüşme sırasında odaya iş dünyasından bir isim geldi. Belli ki şehirde ve bölgede etkiliydi. Uluslararası temasları vardı, devletin dış ekonomik ilişkiler alanındaki yapılarında görevler üstlenmişti. İş dünyasında önemli bir noktaya gelmişti. Buraya kadar olağan. Asıl dikkat çekici olan, bir süre sonra ortaya çıkan zihniyetti. Sohbet ilerledikçe Türkiye ekonomisinden Avrupa’ya, Almanya’dan yurt dışında yaşayan milyonlarca Türk’e kadar hemen her konuda kesin hükümler gelmeye başladı. Yıllar önce yurt dışında üniversite okumuş olmak, zaman zaman uluslararası iş görüşmelerine katılmak ve farklı milletlerden insanlarla aynı masaya oturmak; sanki Avrupa’nın sosyolojisini çözmeye yetiyormuş gibi sonra o bildik cümlelerden biri geldi.