SALİH ALTINIŞIK

Mescid-i Nebevi’de bir hakikatin sessiz tezahürü.

Mescid-i Nebevi’nin huzur veren atmosferinde yalnızca bir namaz safını değil, bir milletin asırlardır taşıdığı tarihi misyonun yansımasını gördüm. Ebubekir Sıddık Kapısı’ndan içeri girdim. Öğle ezanına henüz vakit vardı. Kur’an

Medine’de yürürken kalp sustu. Bir yanda Ravza-i Mutahhara, bir yanda Âlemlere Rahmet olan Efendimiz (s.a.v)

Hz. Ebubekir, Hz. Ömer ve Resulullah’ın huzurunda insan dünyayı unutuyor. Allah herkese bu maneviyatı yaşamayı nasip etsin.

Medine’de yürürken kalp sustu. Bir yanda Ravza-i Mutahhara, bir yanda Âlemlere Rahmet olan Efendimiz (s.a.v)

Hz. Ebubekir, Hz. Ömer ve Resulullah’ın huzurunda insan dünyayı unutuyor. Allah herkese bu maneviyatı yaşamayı nasip etsin.

Bazı yerler vardır insan konuşmaz, sadece hisseder. Mescid-i Nebevi’deki bu sütunlar, Peygamber Efendimiz döneminin izlerini bugüne taşıyan sessiz emanetlerdir.

Üzerlerindeki Osmanlı süslemeleri ise bir milletin Resülullah’a duyduğu derin hürmetin mühürüdür. Ecdadımız cami